Słownik finansowy

Słownik
Słownik - ASłownik - ESłownik - GSłownik - ISłownik - J

Kredyt hipoteczny

Kupno mieszkania czy nieruchomości wiąże się często z koniecznością poniesienia wydatków znacznie większych niż oszczędności, które posiadamy. Możemy wówczas skorzystać z kredytu udzielonego przez bank, dzięki czemu sfinansujemy planowaną przez nas inwestycję.

Kredyt hipoteczny jest długoterminowym kredytem bankowym wykorzystywanym do sfinansowania zakupu mieszkania, nieruchomości czy budowy domu. Jest on zawsze zabezpieczony hipoteką, co oznacza, że w sytuacji gdy kredytobiorca odmówi spłaty kredytu, bank jako wierzyciel hipoteczny może zastawioną nieruchomość przejąć, sprzedać i zaspokoić swoje roszczenia z majątku w ten sposób uzyskanego.

Ze względu na cel można wyróżnić trzy formy kredytu hipotecznego:

  • zwykły kredyt hipoteczny – na podstawie umowy pomiędzy bankiem a kredytobiorcą następuje sfinansowanie przez bank zakupu już istniejącego lokalu mieszkalnego lub domu oraz nieruchomości, a bank dokonuje przelewu środków na rachunek sprzedającego. W tym przypadku zabezpieczeniem kredytu jest już istniejąca nieruchomość – ta będąca przedmiotem sprzedaży lub inna, do której ma określony tytuł prawny kredytobiorca,
  • kredyt budowlano-hipoteczny – w tym przypadku środki przeznaczone są na sfinansowanie budowy lokalu mieszkalnego lub domu przez osobę fizyczną lub prawną. Środki te są uruchamiane sukcesywnie w miarę realizacji kolejnych etapów budowy. Obowiązek zabezpieczenia kredytu hipoteką jest tu zazwyczaj odłożony w czasie do momentu, w którym kredytobiorca stanie się pełnoprawnym właścicielem nieruchomości lub jej części (zazwyczaj z chwilą podpisania aktu notarialnego). Z tą chwilą kredytobiorca ma obowiązek dokonania wpisu hipoteki w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości,
  • pożyczka hipoteczna – bank przekazuje środki na dowolny cel wskazany przez pożyczkobiorcę, zaś nieruchomość, do której ma on tytuł prawny, stanowi zabezpieczenie udzielonej pożyczki.

Udzielenie kredytu hipotecznego jest obarczone dla banku dużym ryzykiem (przede wszystkim ze względu na odległy termin spłaty), stąd zdolność kredytowa wnioskodawcy jest dokładnie badana, zaś bank może również wymagać innych form zabezpieczenia kredytu (zwłaszcza przy budowlano-hipotecznym). Mogą to być np. ubezpieczenie kredytu, poręczenie, weksel, blokada środków na rachunku bankowym. Bank może również wymagać większego udziału własnego kredytobiorcy w inwestycji, a także ustalić wyższą prowizję za udzielenie kredytu.

Kredyt hipoteczny jest zobowiązaniem długoterminowym, stąd też biorąc taki kredyt musimy szczególną uwagę zwrócić na jego koszty – nie tylko wysokość oprocentowania, ale także prowizję i marżę banku oraz koszty związane z zabezpieczeniem kredytu. Ze względu na dużą konkurencję między bankami, zawsze powinniśmy dokonać dokładnego porównania ofert różnych banków – różnice w kosztach mogą być znaczące.

Kredyty hipoteczne mogą być zaciągane w walucie krajowej lub denominowane w walutach obcych (czyli są to kredyty rozliczane w walucie obcej, np. USD, EUR, CHF). Umowa kredytowa określa w tej walucie wysokość kredytu, w niej też ustalone są kolejne raty, według jej stóp procentowych ustalane jest oprocentowanie i w niej prowadzone są wszystkie obliczenia. Bank wypłaca jednak transze kredytu w złotych, spłata rat również następuje w tej walucie, ale w obu przypadkach w dniu operacji kwota w złotych ta jest zamieniana na kwotę w walucie obcej po bieżącym kursie danej waluty względem złotego.

Kredyt kasowy

Przedsiębiorcy często korzystają z kredytu (krótko- lub średnioterminowego) przeznaczonego na sfinansowanie bieżących potrzeb wynikających z prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (kredyt obrotowy). Kredyt kasowy (płatniczy) jest jednym z rodzajów kredytu obrotowego, który może powstać zarówno w rachunku bieżącym przedsiębiorcy prowadzonym w banku kredytodawcy, jak też i w rachunku kredytowym.

W pierwszym przypadku, uruchomienie kredytu kasowego wiąże się z powstaniem debetu na rachunku bieżącym kredytobiorcy - upoważnia on bowiem kredytobiorcę do pobrania z rachunku bieżącego kwoty przekraczającej pokrycie na tym rachunku. Taki dostęp do środków ma duże znaczenie dla przedsiębiorcy, gdyż może on uzyskać środki potrzebne na bieżącą działalność nawet w razie chwilowego braku gotówki w kasie przedsiębiorstwa. Kredyt ten zaciągany jest zazwyczaj na okres od kilku do kilkunastu dni, zaś spłacany jest z najbliższych wpływów na rachunek bieżący kredytobiorcy. Jest on nieodnawialny - jego spłata nie powoduje możliwości ponownego wykorzystania.

W drugim przypadku kredyt kasowy różni się jedynie tym, że jego uruchomienie następuje w drodze otwarcia rachunku kredytowego.

Z reguły kredyt kasowy jest udzielany stałym klientom banku. Przy udzielaniu tego kredytu bank bierze pod uwagę sytuację finansową przedsiębiorstwa
(analiza finansowa). Warunkiem ponownego skorzystania z kredytu kasowego jest spłata poprzedniego zobowiązania, choć umowa pomiędzy bankiem a kredytobiorcą może też stanowić inaczej.

Zazwyczaj oprocentowanie kredytu kasowego jest wyższe niż w przypadku innych kredytów oferowanych w danym banku. Wynika to z charakteru kredytu płatniczego - bank musi utrzymywać dużą płynność płatniczą, aby w każdej chwili mógł udzielić takiego kredytu przedsiębiorcy.

powrót drukuj