Słownik finansowy

Słownik
Słownik - ASłownik - ESłownik - GSłownik - ISłownik - J

Nakaz zapłaty

Postępowanie nakazowe stanowi stosunkowo prostą i szybką ścieżkę dochodzenia roszczeń pieniężnych i w założeniu miało poprawić sytuację przedsiębiorców dochodzących zapłaty należności od nieuczciwych kontrahentów.

Nakaz zapłaty jest orzeczeniem sądowym wydawanym na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron wyłącznie na podstawie treści pozwu oraz dokumentów przedłożonych przez powoda. Wydawany jest, gdy dowody przedstawione przez powoda wskazują na duże prawdopodobieństwo jego racji. Sąd przesyła orzeczenie powodowi oraz pozwanemu, który w wyznaczonym terminie może wnieść środek zaskarżenia. Jeżeli tego nie uczyni, nakaz zapłaty będzie miał skutki prawomocnego wyroku.

Nakaz zapłaty może dotyczyć wyłącznie dochodzenia roszczeń pieniężnych przez powoda, zaś według treści pozwu roszczenie względem pozwanego nie jest oczywiście bezzasadne, przytoczone okoliczności nie budzą wątpliwości, zaspokojenie roszczenia nie zależy od świadczenia wzajemnego, miejsce pobytu pozwanego jest znane a doręczenie mu nakazu może nastąpić w kraju. Do pozwu powinny zostać dołączone dokumenty świadczące o racji powoda, na przykład dokumenty urzędowe, zaakceptowane przez dłużnika rachunki, wezwanie dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczenie dłużnika o uznaniu długu, zaakceptowane przez dłużnika żądanie zapłaty, zwrócone przez bank i nie zapłacone z powodu braku środków na rachunku bankowym.

Nieruchomość

W polskim prawie nieruchomości są jednym z rodzajów rzeczy. Kodeks cywilny rozróżnia cztery rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, lokalowe i rolne (art. 46 §1 i art. 46¹ KC). Podstawowym rodzajem nieruchomości są nieruchomości gruntowe, którymi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty). Znajdujące się na nich i trwale z nimi związane budynki, inne urządzenia i rośliny, jak również prawa związane z własnością nieruchomości są częściami składowymi danej nieruchomości gruntowej.

W praktyce rynkowej wyróżnia się nieruchomości mieszkaniowe (służące gospodarstwom domowym) oraz nieruchomości komercyjne (służące podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą).

Nieruchomości są powszechnie wykorzystywane w obrocie gospodarczym w celu prowadzenia działalności zarobkowej, stanowią też bardzo dobrą formę przechowywania oszczędności. W porównaniu do instrumentów finansowych oferowanych przez rynek finansowy, nieruchomości są jedną z najbardziej pewnych inwestycji. Ich wartość zazwyczaj rośnie z czasem, zaś ceny nieruchomości nie podlegają gwałtownym wahaniom, jak na przykład w przypadku akcji czy kursów walut.

Ponieważ nieruchomości wchodzą w skład majątku danego podmiotu i są z reguły najważniejszym składnikiem tego majątku obok gotówki i papierów wartościowych, są często wykorzystywane jako przedmiot zabezpieczenia kredytów i pożyczek zaciąganych przez ten podmiot w bankach. Dla stwierdzenia stanu prawnego danej nieruchomości prowadzi się księgę wieczystą, w której może być wpisana hipoteka, na przykład na rzecz banku, będąca zabezpieczeniem udzielonych kredytów.

Niewypłacalność

Niewypłacalnym staje się ten podmiot (zarówno osoba fizyczna, jak i prawna), która z różnych przyczyn nie jest w stanie spłacić swoich zobowiązań.

Niewypłacalność nie jest równoznaczna z bankructwem. Długotrwała (przewlekła) niemożność terminowego regulowania bieżących zobowiązań z powodu braku gotówki (utrata płynności finansowej) może jednak doprowadzić do upadłości przedsiębiorstwa. Zgodnie bowiem z art. 10 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Art. 11 ustawy wskazuje, że dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań, zaś dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje.

W przypadku osoby fizycznej niewypłacalność również ma przykre konsekwencje. Na przykład w razie zaprzestania spłacania rat kredytu hipotecznego na rzecz banku, ten może doprowadzić do wypowiedzenia umowy kredytu i windykacji należności z majątku dłużnika służącego jako zabezpieczenie kredytu.

Dla niewypłacalnego podmiotu wyjściem z tej trudnej sytuacji może być między innymi ugoda z wierzycielami i restrukturyzacja długu.

powrót drukuj