Lokata bankowa

Potoczne określenie środków pieniężnych wpłaconych na rachunek bankowy. Patrz: depozyt bankowy.

Lokata rentierska

Rentier jest to osoba, która utrzymuje się z dochodów od posiadanego kapitału, na przykład odsetek z tytułu depozytów bankowych, dywidendy z akcji, czy wpływów ze sprzedaży posiadanych papierów wartościowych.

Lokata rentierska jest szczególnym rodzajem lokaty terminowej. Jej charakterystyczną cechą jest to, że odsetki naliczane od kwoty lokaty nie są doliczane do sumy na rachunku lecz oddawane są do dyspozycji właściciela rachunku (przelewane na wskazany rachunek bieżący lub podejmowane bezpośrednio w banku). W ten sposób osoba ta zyskuje dodatkowe źródło dochodów, które może przeznaczyć na finansowanie bieżących płatności.

Zazwyczaj lokaty rentierskie są wkładami długoterminowymi (co najmniej 12 miesięcy), a warunki lokaty bank i osoba zainteresowana ustalają w umowie. Lokata rentierska jest wygodnym i bezpiecznym (niskie ryzyko finansowe) sposobem pozyskiwania dodatkowego dochodu, ale trzeba pamiętać, że  aby wysokość odsetek wypłacanych co miesiąc stanowiła znaczącą pozycję w dochodach właściciela lokaty, kwota lokaty musi być odpowiednio wysoka. Dla przykładu, jeśli kwota lokaty rentierskiej będzie wynosiła 300.000 złotych, zaś oprocentowanie takiej lokaty 5% w skali rocznej, to po potrąceniu podatku dochodowego od inwestycji kapitałowych właściciel rachunku otrzyma co miesiąc niewiele ponad 1000 złotych z tytułu odsetek.

Jeżeli dopuszczają to warunki umowy, bank może automatycznie przedłużyć (odnowić) umowę na kolejny taki sam termin, jak przy założeniu lokaty, jeśli właściciel rachunku nie podjął innej dyspozycji w ciągu 3 dni po upływie terminu, na jaki lokata została założona.

Lokata terminowa

Lokaty bankowe należą do jednych z najstarszych i wciąż najpopularniejszych produktów bankowych i form pomnażania oszczędności. W przypadku lokaty terminowej, bank przyjmuje od klienta określoną kwotę środków pieniężnych na określony czas, a także zobowiązuje się wypłacić klientowi tę kwotę powiększoną o odsetki z chwilą upływu terminu, na jaki lokata została założona.

Wycofanie pieniędzy przed terminem zapadalności lokaty oznacza utratę części lub całych odsetek. Zamrożenie pieniędzy na czas trwania lokaty terminowej jest więc niedogodnością dla oszczędzających, która jest jednak rekompensowana wyższym oprocentowaniem niż w przypadku przechowywania środków na rachunkach bieżących. Niektóre banki umożliwiają jednak wypłatę części kwoty lokaty podczas jej trwania bez straty odsetek (tzw. wypłata w blokach).

Oprocentowanie lokaty terminowej może być stałe lub zmienne. To pierwsze daje możliwość obliczenia już w momencie założenia lokaty, ile wyniosą odsetki, czyli jak duży będzie nasz zysk. W tym drugim przypadku oprocentowanie zależy od sytuacji na rynku pieniężnym i zmian stóp procentowych w trakcie trwania lokaty.

Lokata terminowa może być założona w złotych lub w walutach obcych (np. USD, EUR, CHF, GBP). Będą się one znacznie różnić oprocentowaniem, co wynika z różnych stóp procentowych dla tych walut.

Klient może wybrać w banku korzystny dla niego termin lokaty – np. 1 tydzień, 3 miesiące, 12 miesięcy, 3 lata, itp. Zwykle oprocentowanie lokaty jest tym wyższe, im dłuższy jest termin lokaty.

Klasyczne lokaty terminowe powoli tracą na atrakcyjności, co znajduje potwierdzenie w danych z polskich banków: jeszcze w 2002 r. depozyty terminowe stanowiły ok. 80% wszystkich depozytów bankowych Polaków; w połowie 2007 r. było to jedynie nieco ponad 50%. Coraz popularniejszym sposobem oszczędzania staje się przechowywanie środków na kontach oszczędnościowych – ze względu na większą elastyczność w dostępie do pieniędzy oraz wyższe oprocentowanie niż w przypadku lokat.